درمانگر زخم

عفونت زخم

این عفونت، یک مشکل در بافت های زیرین پوست است؛ که در اثر آن ارگانیسم‌ های بیماری ‌زا وارد بافت های زنده‌ ای که اطراف زخم هستند، می شوند و به آن ها حمله می کنند. عفونت زخم موجب ایجاد پاسخ ایمنی بدن می ‌گردد و در پی آن التهاب و آسیب به بافت ها و همچنین کند شدن روند بهبود زخم به دنبال خواهد داشت.
اغلب عفونت ها در نوع کم خطر خود به خود از بین می روند مثلا عفونتی که بر اثر یک خراش سطحی یا کنده شدن فولیکول های مو ها باشد سریعاً درمان می شود برخی از عفونت ها به درمان بیش تری نیاز دارند و حتما باید برای معالجه به پزشک مراجعه شود. همان طور که می دانید پوست اولین دیوار دفاعی بدن است که سطح روی آن به وسیله یک فیلم اسیدی و نازک ساخته شده است و به وسیله غدد چربی که منتل اسید نام دارند، محافظت می شود. این لایه اسیدی به صورت یک مانع پویا عمل می کند. ph پوست را تنظیم می نماید و از میکرو ارگانیسم های به نام فلور طبیعی مراقبت می کند و از ورود عامل بیماری زا به درون بدن جلوگیری می کند. در زمانی که پوست دچار آسیب شود سیستم ایمنی به خطر می افتد، هر یک از میکرو ارگانیسم ها در سطح پوست کلونی منتقل می‌دهند و به بستر زخم وارد می شوند به همین ترتیب می توانند عفونت ایجاد کنند.

درمان عفونت زخم

عفونت زخم

به طور کلی عفونتی که بر اثر یک زخم ایجاد می شود، امری سخت و دشوار است و درمان آن امری حیاتی به حساب می آید. 

اگر درمان عفونت انجام نشود می‌تواند عوارض و خطرات غیر قابل جبرانی برای بیمار به همراه داشته باشد. 

عفونت زخم زمانی شکل می‌گیرد که میکروب مثل باکتری در داخل پوست که آسیب دیده است وارد شود و در لایه زخم ،رشد کند و علائمی مثل تورم قرمزی و درد را ایجاد کند.

در عفونت های شدید تر تب لرز و حالت تهوع ایجاد می شود برخی از این عفونت ها توسط خود فرد در خانه درمان می شوند اما اگر عفونت شدید و مداوم باشد حتماً مراقبت پزشکی لازم دارد. 

زخم هایی کوچک و جزئی در خانه به راحتی درمان می شود اما زخم های عفونی ممکن است هر روز بدتر شوند. اگر درد تورم و قرمزی به وجود آمد، باید بدانید که زخم دچار عفونت شده است.


زخم می تواند با عفونتی که دارد کل بدن را درگیر کند و مشکلات جدی را برای تمامی ارگان های حیاتی بدن ایجاد نماید و در نهایت منجر به مرگ فرد شود و زخم های عفونی می ‌توانند به بیماری سپتیسمیا تبدیل شوند که یک عفونت جدی است تا کنون ۸ میلیون انسان بر اثر ابتلا به این عفونت در کل دنیا جان خود را از دست دادند و اکثر این عفونت ها بر اثر یک بریدگی بوده است. 

عوامل اصلی که عفونت زخم را تشدید می کنند، دیابت، چاقی، نارسایی های سیستم ایمنی بدن، استفاده از داروهای استروئیدی و سیگار کشیدن است.

عفونت زخم

راه های درمان زخم عفونی

عفونت زخم

زخم های عفونی علائم خاصی دارند. تورم، تب، سوزش درد، احساس گرما، بوی بد، ترشحات سبز و زرد و یا حتی تغییر در رنگ زخم افزایش سطح زخم ایجاد رگ های قرمز در اطراف زخم افزایش درد از نشانه های بالینی زخم های آلوده و عفونی به حساب می آید. 

 زخم های آلوده ای که به باکتری و عفونت دچار شدند، اگر درمان کامل و قطعی بر روی آنها انجام نشود عوارض متعددی را به همراه خواهد داشت.

زخم های عفونی و آلوده به سبب آسیب رسیدن به بافت های زیرین پوست یا بر اثر بریدگی هایی که بر روی پوست ایجاد می شود، به وجود می آیند. باکتری ها و میکروب ها که به زخم های عمیق حمله می کنند عامل بیماری ‌زا است و عفونت را در نهایت ایجاد می نماید عفونت زخم سیستم ایمنی بدن را می کاهد. التهاب و تب و لرز را به همراه دارد. هرچقدر بریدگی عمیق تر باشد امکان ابتلا به عفونت بیشتر خواهد شد، با این وجود افراد با انجام روش های درمانی و رعایت توصیه های پزشکی به راحتی می توانند از پیشرفت عفونت جلوگیری کنند؛ اما در برخی از موارد وجود عوامل زیر می تواند روند بهبود زخم را کاهش دهد از جمله این عوامل می توان به دیابت و قند خون، چاقی، بیش از حد، ضعف سیستم ایمنی، تحرک زیاد یا کم، سوء‌ تغذیه و رعایت نکردن بهداشت فردی اشاره کرد.
علاوه بر آسیب روحی روانی که برای بیمار ایجاد می شود درد و ناراحتی هایی را حس خواهند کرد. این زخم می تواند منجر به ایجاد سلولیت در زیر پوست، استئومیلیت یا عفونت باکتریایی مغز و استخوان سمی یا باکتری در خون و ایجاد التهابات در کل بدن. در زمان مراجعه به پزشک ابتدا با استفاده از روش های کشت قارچ، کشت باکتریایی، کشت خون، کشت زخم و رنگ آمیزی گرم حساسیت ضد میکروبی به تشخیص نوع عفونت می پردازد. برای تشخیص به پاکسازی زخم ها شستشوی آنها می ‌پردازد.
در مرحله دوم با استفاده از گاز استریل زخم را خشک می کند آبرسانی پوست به وسیله مواد مغزی و ویتامین ها یکی از راه های درمانی به حساب می آید نوشیدن آب به اندازه نیاز منجر به بهبود سریع تر زخم ها می شود. استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی یا موضعی البته زیر نظر پزشک متخصص روند بهبود زخم عفونی را تسریع می بخشد؛ البته باید این نکته را توجه داشت که مصرف خودسرانه داروها به هیچ وجه توصیه نمی شود .تخلیه و از بین بردن بافت آسیب دیده یکی از روش های درمانی برای عفونت های شدید است که توسط خود پزشک انجام می‌شود. این امر دبریدمان نامیده می‌شود .
در مرحله آخر جراحی یا بستن زخم با استفاده از بخیه انجام می شود البته این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که دهانه زخم باز شده باشد در این صورت با استفاده از بخیه از نفوذ آلودگی ها به درون زخم جلوگیری می شود. استفاده از داروهای ضد درد در طول مدت درمان کمک به سزایی به کاهش درد بیمار می‌کند. استفاده از پانسمان های ضد میکروبی پیشرفته که در آنها نقره وجود دارد به کاهش بار بیولوژیکی و از ورود باکتری و میکروب بر روی زخم ها جلوگیری می کند و همین موجب می شود که روند درمان سریع تر اتفاق بیفتد این پانسمان ها به حفظ رطوبت زخم، آنها را بهبود می بخشد.

 

درمان پزشکی برای زخم های عفونی

به طور کلی آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت زخم در زمان جراحی به کار می روند، البته در برخی از موارد طبق تجویز پزشک برای درمان عفونت زخم آنتی بیوتیک تجویز می شود. درمان کلی عفونت های زخم با آنتی بیوتیکی آغاز می شود و برای بیماران مختلف دوز آن ها متفاوت است. به طور معمول دوره استفاده از آنتی‌بیوتیک حدود یک هفته است در برخی موارد خاص ،از آنتی بیوتیک های وریدی استفاده می شود.
حتی اگر بعد از استفاده از آنتی بیوتیک ها احساس بهبود داشتید، دوره درمان با آنتی بیوتیک را نیمه کاره رها نکنید در برخی از مواقع چرکی که از زخم ترشح می شود توسط پزشک آزمایش می شود و نسبت به میزان باکتری و میکروب هایی که درون زخم وجود دارد آنتی بیوتیک تجویز می گردد. برخی از زخم های جراحی با استفاده از استافیلوکوکوس و اورئوس آلوده می شوند که در برابر این نوع زخم و آنتی بیوتیک جواب نمی دهد.
مصرف آنتی بیوتیک می تواند یک درمان سریع باشد یکی از روش‌های درمانی توسط پزشک انجام می‌شود جراحی تهاجمی است. در برخی از مواقع پزشک برای درمان عفونت زخم جراحی به انجام جراحی های دیگر می پردازد به این طریق که در اتاق عمل بعد از باز کردن زخم اصلی ممکن است متوجه شود که قسمت های دیگر هم درگیر شده اند در این حال اقداماتی انجام می شود از جنله این اقدامات: باز کردن زخم جراحی با استفاده از چاقوی کوچک جراحی، انجام تست بر روی پوست و بافت زخم ،بررسی عفونت و تعیین نوع آنتی بیوتیک مناسب برای درمان عفونت، تخلیه زخم با برداشتن بافت عفونی و مرده زخم، شستشوی زخمريال جراحی با آب نمک، تخلیه کیسه چرک زخم، جراحی بستن زخم با نوارها و پانسمان های آغشته به سالین.