درمانگر زخم
درمان زخم
درمان زخم

درمان زخم

بدن مانند ماشینی پیچیده و قابل توجه است و فرآیند پویای بهبود و درمان زخم نمونه‌ای عالی از نحوه عملکرد سیستم‌های مختلف بدن

ما به همراه محصولات مراقبت از زخم مناسب برای ترمیم و جایگزینی بافت‌های از بین رفته است.

زخم را می توان به طریق مختلف توصیف کرد.

معانی زخم از نظر اتیولوژی بر اساس، موقعیت آناتومیکی، حاد یا مزمن بودن، روش بسته شدن، علائم ارائه شده یا در واقع

با ظاهر انواع بافت غالب در بستر زخم توصیف می شود.

همه تعاریف یک هدف مهم در ارزیابی و مدیریت مناسب زخم تا رفع علائم یا در صورت امکان بهبودی دارند.

هنگامی که پوست آسیب می بیند، بدن ما مجموعه ای خودکار از رویدادها را به حرکت در می آورد

تا بافت های آسیب دیده را ترمیم کند.

این رویداد های خودکار به چهار مرحله تقسیم می شود که عبارتند از:

  1. هموستاز
  2. التهابی
  3. تکثیر
  4. بلوغ

مرحله اول بهبودی درمان زخم

درمان زخم
درمان زخم

فاز هموستاز، مرحله اول بهبودی، با شروع آسیب آغاز می شود و هدف متوقف کردن خونریزی است.

اصطلاح هموستاز در فیزیولوژی به معنای ثابت نگه داشتن مواد در محیط داخلی بدن است.

اساساً هر عضو و بافتی در بدن اعمالی را انجام می دهد که به ثابت نگه داشتن این شرایط کمک می کند.

ریه ها اکسیژن مورد نیاز سلول ها را تامین می کنند و کلیه ها غلظت یونی را ثابت نگه می دارند.

دستگاه گوارش مواد مغذی را برای اندام ها فراهم می کند.

تا زمانی که اکسیژن، گلوکز، یون‌های مختلف، اسیدهای آمینه و ذرات چربی در غلظت‌های مناسب در داخل بدن وجود داشته باشد،

سلول‌ها می‌توانند به زندگی، رشد و عملکرد خود ادامه دهند.

پس از زخم اولیه، رگ های خونی در بستر زخم منقبض شده و لخته تشکیل می شود.

هنگامی که هموستاز به دست آمد، رگ‌های خونی گشاد می‌شوند تا به سلول‌های ضروری اجازه ورود آنتی بادی ها، گلبول های

سفید، فاکتورهای رشد، آنزیم ها و مواد مغذی برای رسیدن به ناحیه زخمی، را بدهند.

این عمل منجر به افزایش سطح اگزودا می شود.

درمان زخم
درمان زخم

در این مرحله علائم مشخصه التهاب را در زخم می توان مشاهده کرد.

علائم التهاب عبارتند از:

  • اریتم
  • گرما
  • درد و اختلال عملکردی

در این مرحله بدن سیستم ترمیم اضطراری خود یعنی سیستم انعقاد خون را فعال می کند و سدی را برای مسدود کردن زهکشی

تشکیل می دهد.

در طی این فرآیند، پلاکت ها با کلاژن تماس پیدا می کنند و در نتیجه فعال و تجمع می یابند.

آنزیمی به نام ترومبین در مرکز قرار دارد و شروع به تشکیل یک شبکه فیبرینی می کند که توده های پلاکتی را به یک لخته پایدار

تقویت می کند.

مرحله دوم بهبودی درمان زخم

فاز دفاعی/التهاب:  اگر فاز هموستاز اساساً در مورد انعقاد است، فاز دوم که فاز دفاعی/التهاب نامیده می‌شود، برای از بین بردن باکتری‌ها و از

بین بردن انگل ها می باشد و اساساً بستر زخم را برای رشد بافت جدید آماده می‌کند.

درمان زخم با فاز دوم به این صورت است که، نوعی از گلبول های سفید خون به نام نوتروفیل ها وارد زخم می شوند تا باکتری

های مضر را از بین ببرند.

این سلول ها اغلب بین 24 تا 48 ساعت پس از آسیب به اوج جمعیت خود می رسند و پس از سه روز تعداد آنها به شدت کاهش می

یابد.

با خروج گلبول های سفید، سلول های تخصصی به نام ماکروفاژها برای ادامه پاکسازی باکتری های مضر وارد می شوند.

این سلول‌ها همچنین فاکتورهای رشد و پروتئین‌هایی ترشح می‌کنند که سلول‌های سیستم ایمنی را به سمت زخم جذب می‌کنند تا ترمیم

بافت را تسهیل کنند.

این مرحله اغلب چهار تا شش روز طول می کشد و اغلب با، اریتم (قرمزی پوست)، گرما و درد همراه است.

مرحله سوم بهبودی درمان زخم

فاز پرولیفراتیو، هنگامی که زخم پاک شد، زخم وارد فاز 3، مرحله تکثیر، می شود، جایی که تمرکز بر پر کردن و پوشاندن زخم است.

فاز پرولیفراتیو دارای سه مرحله مجزا است:

1) پر کردن زخم.

2) انقباض حاشیه زخم.

3) پوشاندن زخم (اپیتلیالیزاسیون).

در مرحله اول، بافت گرانوله قرمز براق، بستر زخم را با بافت همبند پر می کند و رگ های خونی جدید تشکیل می شود.

در مرحله دوم در حین انقباض، حاشیه زخم منقبض شده و به سمت مرکز زخم کشیده می شود.

در مرحله سوم، سلول‌های اپیتلیال از بستر یا حاشیه زخم بیرون می‌آیند و شروع به مهاجرت در سراسر بستر زخم به صورت جهشی

می‌کنند تا جایی که زخم با اپیتلیوم پوشانده می‌شود.

مرحله پرولیفراتیو اغلب بین 4 تا 24 روز طول می کشد.

مرحله چهارم بهبودی درمان زخم 

مرحله بلوغ: بلوغ مرحله نهایی است و زمانی رخ می دهد که زخم بسته شود.

این مرحله شامل بازسازی کلاژن میباشد.

فعالیت سلولی کاهش می‌یابد و تعداد رگ‌های خونی در ناحیه زخمی پسرفت و کاهش می‌یابد.

در طول مرحله بلوغ، بافت جدید به آرامی قدرت و انعطاف پذیری پیدا می کند.

در اینجا، الیاف کلاژن سازماندهی مجدد می‌شوند، بافت بازسازی و بالغ می‌شود و استحکام کششی کلی افزایش می‌یابد.

(اگرچه حداکثر استحکام به 80٪ استحکام قبل از آسیب محدود می‌شود).

مرحله بلوغ از زخمی به زخم دیگر بسیار متفاوت است و اغلب از 21 روز تا دو سال طول می کشد.

روند بهبودی قابل توجه و پیچیده است و همچنین به دلیل عوامل موضعی و سیستمیک از جمله رطوبت، عفونت و خیساندن (محلی)

مستعد وقفه است.

سن، وضعیت تغذیه، تیپ بدنی (سیستمیک) در بهبودی و درمان زخم بسیار موثر می باشد.

هنگامی که محیط درمانی مناسب ایجاد شود، بدن به روش های شگفت انگیزی برای بهبود و جایگزینی بافت های از بین رفته کار

می کند.

درمان زخم های باز

درمان زخم
درمان زخم

پماد آنتی بیوتیک کمک های اولیه (Bacitracin، Neosporin، Polysporin) را می توان برای کمک به جلوگیری از عفونت و

مرطوب نگه داشتن زخم استفاده کرد.

مراقبت مداوم از زخم نیز مهم است.

سه بار در روز، ناحیه مورد نظر را به آرامی با آب و صابون بشویید، پماد آنتی بیوتیک بزنید و دوباره با بانداژ بپوشانید.

ترمیم و درمان زخم به صورت طبیعی

زخم های باز جزئی ممکن است نیازی به درمان پزشکی نداشته باشند، اما استفاده از پماد آنتی بیوتیک به تمیز نگه داشتن زخم کمک

می کند.

اگر زخم آلوده به میکروب باشد، آنتی بیوتیک مناسب به صورت داخل وریدی یا خوراکی تجویز می شود.

استفاده مستقیم از آنتی بیوتیک روی زخم ها یا پمادهای مختلف مناسب نیست.

افراد می توانند از زردچوبه، آلوئه ورا، روغن نارگیل یا سیر به عنوان درمان طبیعی برای زخم های باز جزئی استفاده کنند.

زخم های باز بزرگ که خونریزی قابل توجهی دارند، نیاز به مراقبت بهداشتی یا کارشناس زخم دارند.

عامل ترمیم زخم چیست؟

از عوامل مختلفی برای التیام و درمان زخم استفاده می شود که شامل:

  • آنتی بیوتیک ها
  • ضد عفونی کننده ها
  • عوامل خلاء زدا
  • دبریدمان شیمیایی، به عنوان مثال، پراکسید هیدروژن، پماد یوسول و کلاژناز
  • محرک های التیام زخم، برخی مواد مانند عصاره های بافتی، ویتامین ها و مواد معدنی و محصولات گیاهی

چه چیزی به بهبود سریعتر زخم عمیق کمک می کند؟

درمان زخم
درمان زخم

زخم‌های باز بزرگ را پوشیده و مرطوب نگه دارید تا با رشد سریع بافت‌های جدید پوست، روند بهبودی تسریع شود.

از پانسمان های پیشرفته زخم مانند هیدروژل ها استفاده کنید (برای تسریع روند بهبود زخم را مرطوب نگه می دارد).

اگر به پدهای چسب و گاز حساس هستید، از چسب کاغذی برای پوشاندن زخم استفاده کنید.

بهترین کارشناس زخم در تهران

اگر زخم بهبود نیابد منجر به عفونت های شدید می شود که همین امر در گذر زمان می تواند یک عارضه بسیار خطرناک شود.

به همین دلیل اگر دچار زخم شده اید باید حتما هر چه سریع تر به کارشناس زخم مراجعه نمایید.

آقای امین موسوی یکی از بهترین کارشناس زخم در تهران می باشد که شما با خیال راحت می توانید نزد ایشان جهت مشاوره و تماس با ایشان مراجعه نمایید.